कथा

 नालापानीको युद्ध

   नालापानीको भीषण युद्धमा  संग्लन हुन सकिन   ढोग गर्दछु ती वीर योद्धालाई जीवन्त नेपाल दिन  कोटी कोटी प्रणाम गर्दछु ,नेपाली भनी चिनाउनेलाई   सयौँ पटक सलाम ठोक्दछु रातो रगत बगाउने लाई ।।     रिचार्ड- सको हजारौँ सेना परास्त गर्ने सहिदहरुलाई  हाम्रो झन्डा फरफराउने संयोग बनाउनेहरुलाई   मेरो प्रणाम ती योद्धालाई ,मलाई नेपाली तुल्याउने   सयौँ गोली खाएर प्यारो नेपाल ठडाउने।।     नरे कार्कीको देश भक्तिको गुणगान गरी सकिनन्   उसको स्वास्नीको वियोगको पीडालाई बाँडेर मेटिन्न ।  धर्तीको बोली सुनौ पुत्रहरू जागरुक भएर जागे   तराईवासीको आशाका गीतहरू घन्की सत्रु छोडी भागे ।।  हिमाल  बासिद्वारा हिमशिखरको  विवरण   खाल्डो बसिद्वारा देशको खुसी र मानको आगमन   पर्वत बासीहरुको जागरुक आस्वासन  नरेको देशप्रति भक्तिको प्रस्तुतिकरण मविको लोभमा नपरी नरे कार्की लड्दछ आफ्नो घाउको पीडा नसम्झि उत्तेजित भई उठ्दछ ।नेपालीको शिर नझुकाई विजय प्राप्त गर्दछ ।नेपालीको शीर अझ उच्च तुल्याउँछ ।

प्रियंका आनन्द, फाल्गुन १५, २०७५

-- पुरै पढ्नुहोस् --

नजन्मिएकी वीराङ्गना

‘म बहुलाएको छैन सविता, मेरो आँखा खुल्यो । अब हामी छोरीलाई जन्म दिन्छौं । एभोर्सन गर्ने जस्तो अमानवीय र जङ्गली काम हामी गर्दैनौं । तिमी उठ । यो अस्पतालमा नबसौं हामी । अहिले नै हामी यहाँबाट हिँडिहालौं ।’ म हतार–हतार भन्छु ।

डा. टीकाराम पोखरेल, श्रावण २८, २०७५

-- पुरै पढ्नुहोस् --

बिर्सन नसकिने ती तीन पुरुष

सानैदेखि बुवाको सामीप्यबाट टाढिएकी मलाई उसको मायाले नजिक बनाउँदै लग्यो । हामी एसएलसी उत्तीर्ण भयौं अनि आफ्नो सपना साकार बनाउन काठमाडौं आयौं । म मेरी फुपूकी छोरीसँग बस्थें ऊ आफ्नो अंकलको छोरासँग । हामी गाउँका मान्छे, यद्यपि मलाई काठमाडौंको झिलिमिलीले भन्दा पनि राजनले बढी प्रभाव पार्दै गएको थियो ।

रूपा शर्मा नेहा, असार १९, २०७५

-- पुरै पढ्नुहोस् --

नर्स

छोरो तर्सिएर मलाई हेरी रूँदा म एयरपोर्टबाटै फनक्क फर्किएँ । मेरा छोराहरूलाई काखमा राखेर खेल्ने रहर सपनाझैं भयो । रहर एउटा सम्झनामा परिणत भयो । मान्छेले सबैभन्दा धेरै बोक्ने भनेकै सम्झना रहेछ, जुन कहिल्यै भारी र बढी हुँदैन अनि मुस्कुराउने आधार पनि त्यही बन्दो रहेछ ।

रमेश दियाली, वैशाख २०, २०७५

-- पुरै पढ्नुहोस् --

सासू–बुहारी

दुई स्वास्नी मान्छेको युद्धमा बाले मलाई दोषी देख्न थालेपछि म आफूलाई अभागी मान्न थालें । म घरमा भएको अवस्थामा मिलेको परिवारमा किन दैव लाग्यो भनेर भगवान् गुहार्न थालें । कहिले श्रीमतीलाई सम्झाउँथें त कहिले आमालाई फकाउँथें तर कहिल्यै दुवैलाई मिलाउन सकिन ।

दीपक घिमिरे, फाल्गुन ६, २०७४

-- पुरै पढ्नुहोस् --

संकल्प

ब्याचलर अध्ययनरत छँदा कलेजकै गेटमा पहिलो पटक देखिएकी ऊ पहिलो नजरमै टपक्क बसेकी हो आँखामा, मुटुमा, कुन्नि अरू कहाँ–कहाँ बसी । जतासुकै उसैलाई मात्र देख्थें म । सालभरिसँगै पढ्दा न कसैसँग बोलेको सुनें न कुनै हा हा हि हि, खाली पिरियडमा पनि पत्रिकामै डुब्थी । त्योपनि अंग्रेजी पत्रिका, बोल्ने–बोलाउने कुनै हिम्मत थिएन, न कुनै बहाना । एकदिन हदै भयो र पत्रिका मागें।

बिनु भट्टराई, माघ १२, २०७४

-- पुरै पढ्नुहोस् --

मातृत्वको भोक

उफ ! विवाह भएको पनि दस वर्ष बितिसक्यो । विगत दस वर्षदेखि म आमा हुन पाउने आफ्नो इच्छालाई कुल्चेर बाँचेकी छु । म बाँझो जमिन भएकी छु । उब्जनी नै नहुने जमिन भए जमिनले चित्त बुझाउँथ्यो, तर यहाँ त जमिन ऊर्वर छ, खोट छ त केवल बीजमा । जमिनलाई चाहिने बीजमै खोट भएपछि के लाग्यो । कस्तो विडम्बना ।

डा. टीकाराम पोखरेल, पुस ६, २०७४

-- पुरै पढ्नुहोस् --

वेब तृष्णा

म स्क्रिनमा हेर्दै रोमान्टिक मुडमा उक्लिँदै गएकी थिएँ । उमेरको उन्मादमा जोकोही उमङ्गिन पुग्छ । हो, ममा पनि उमेर सुलभ चञ्चलता बाँकी नै थियो । हो, यतिबेला होस हराएकी थिएँ । दृश्य अश्लील थियो । त्यो उसकी पूर्वप्रेमिकाको थियो, ऊ आफैँले भनेको थियो । त्यो दृश्यले म चकित भएँ । यस्तो कसरी हुन सक्छ ! ऊ मलाई त्यो दृश्य किन देखाइरहेको छ !

दिनमान गुर्मछान, मंसिर १४, २०७४

-- पुरै पढ्नुहोस् --

मनको बाघ

ए दिदी, तुरुन्त मलाई खाना ठीक पारिदिनुस् त,’ पल्लो घरकी कान्छी बुहारी अञ्जलीले जेठानी रमालाई आदेश दिँदै भनेको सुनियो ।

रेवा दाहाल घिमिरे, चैत्र २२, २०७३

-- पुरै पढ्नुहोस् --

मनको बाघ

ए दिदी, तुरुन्त मलाई खाना ठीक पारिदिनुस् त,’ पल्लो घरकी कान्छी बुहारी अञ्जलीले जेठानी रमालाई आदेश दिँदै भनेको सुनियो ।

रेवा दाहाल घिमिरे, चैत्र ६, २०७३

-- पुरै पढ्नुहोस् --

सुष्माको प्रेमकथा सिमल

ठडिन खोज्दाखोज्दै प्रकृतिले ढलाएको प्रेमको निर्मम कथा हो ‘सिमल’ । उपन्यासकार सुष्मा खड्काले यो उपन्यासमार्फत एउटी युवतीको प्रेम र समाजलाई हेर्ने दृष्टिकोण व्यक्त गरेकी छिन्

नारी संवाददाता , फाल्गुन ५, २०७३

-- पुरै पढ्नुहोस् --